Subject: વિકલ્પ Fwd: Diwali
દિવાળી આવી રહી છે.. ઉજવણી ના મેળાવડા શરૂ થઇ ગયા છે.. 

ચાલો તેના ઉત્સાહ ના મૂળ મા ડોકાયું કરી, તેને જીવવા ની પહેલ કરીયે ..

સ્વાગત..

સૌ સ્નેહી મિત્રો /ગુજરાતી વાંચકો ને શૈલેષ મહેતા ના વંદન…

2072 ની આ દિવાળી…. ને નવી રીતે ઉજવીએ…

પરિવાર ના સભ્યો /વડીલો ને અને પાડોશીઓને દિવાળી-મેળા ની જગ્યાએ નહિ પણ તેમના ઘરે જઇ શુભેચ્છા/આશીર્વાદ મેળવીએ/આપીએ…

ગૃહિણીઓ નું બહુમાન કરી, તેમનું ઘર ‘ચાટલા’ ઉજળું કરવા અને તેમને હેતે બનાવેલી વાનગી ઓ ને માંગી/વખાણી ને માણીએ… અને તેમના આવાસ ને ઉજાળવા, તેમને પ્રોત્સાહિત કરીએ…

આપણી મૂળ પ્રથા પ્રમાણે આ દિવાળી માણીએ /ઉજવીએ…. અને તે પ્રથા ને પરી-સ્થાપિત કરવાનો નિર્ધાર લઇએ… 

વ્યાપારી-કારણ ને કારણે જે આનંદ-ઉમંગ-ઉત્સાહ ની ઓટ વર્તાતી હતી… તેને તિલાંજલિ આપી, સ્નેહ અને સન્માન ને પ્રસરાવી ….. ભગવાન વિષ્ણુ નું સ્થાપન હૃદય માં કરી.. માં લક્ષ્મી ને આવકારીએ…

ઘરના દ્વાર ખોલી, આવકાર નો દીપ પ્રગટાવીએ…. અને અબાલ-વૃદ્ધ ને યોગ્ય પુરસ્કાર આપી સૌ ના મુખ પર સ્મિત લાવવાને નમ્ર પ્રયત્ન આદરીએ…

( મીની-વેકેશન ફરી ક્યારેક લઈશું..)

(ન.મો.પ્રધાન સેવક થયા તે થકી થયેલા) હિંદુ ભારત ની આ બીજી દિવાળી છે.. જે નો ઉત્સાહ પ્રદર્શિત કરીએ…

આ વર્ષ ની દિવાળી જુની રીતે ઉજવીએ…. 

અસ્તુ,

શૈલેષ મહેતા​ 

     ​ ના 

સ્નેહ-સ્મરણ અને જય શ્રી કૃષ્ણ  

Begin forwarded message:

From: Dinesh Shah <dbshahdbs@yahoo.in>

Subject: Diwali

દિવાળી !

!!!!!!!!!!!!

નાનાં હતાં ત્યારે કેટલી મોટી લાગતી હતી….. ને હવે મોટાં થયાં તો દિવાળી જાણે નાની થઈ ગઈ….!

તાણી તૂસીને બચાવેલી રકમમાંથી મા થોડો મોહનથાળ ને સુખડી કરતી ક્યારેક ઘી ઓછું પડે તો ક્યારેક

એલચી ન મળે પણ એના સ્વાદમાં માની ભારોભાર લાગણી નીતરતી

એટલે જ તો એકાદ ટુકડો લેવા કેટલાય કજિયા કરતાં….

ને મા સમજાવતી, ‘બેટા, એમ થોડું ખવાય હરતાં ફરતાં….?’

આજે જુદા જુદા રંગની…. જુદા જુદા પ્રાંતની…. નામેય ન આવડે એવી આઠ-દસ મિઠાઈનાં બોક્સ ફ્રિજમાં પડ્યાં પડ્યાં ઠરે છે, અને હરતાં ફરતાં એની સામે જોતાં જઈએ છીએ તો પણ

હવે મોંમાથી નાનપણ જેવી તીવ્ર ઈચ્છાનું પાણી ક્યાં ઝરે છે…!?

ધનતેરસે સુંવાળી વણતાં વણતાં મા, બેસતા વરસે કોણ કોણ આવશે તેની યાદી કરાવતી પછી કોનું સ્વાગત કઈ રીતે કરશું –

એવા ઉમળકાના ચોસલા પાડતી.

કોઈને ગરમ નાસ્તો ને કોઈને કોરો કોઈને ચા કે શરબત ને બાળકોને દૂધનો કટોરો એના જર્જરિત થઈ

ગયેલા નાના પર્સના છેલ્લા સિક્કા સુધી અકબંધ રહેતો માનો મોંઘેરો ઉમંગ ક્યાંથી લાવવો…?

આજે પાંચ દિવસની રજામાં ‘આઉટ ઑફ સ્ટેશન’નું આયોજન કરી એ બધીયે ‘ઝંઝટ’માંથી છૂટવા મથતી આપણી વૃત્તિ પર એ રંગ કેવી રીતે ચડાવવો….?

બોનસ, ડી.એ. ડિફરન્સ કે એરિયર્સ… કશું જ નહીં માની ત્રણ મહિનાની બચત ને પપ્પાના બે મહિનાના ઓવરટાઈમમાંથી દિવાળી કરવાની પણ તોય કોઈ બેરિયર્સ નહીં….

દિવાળીની રાત્રે જાતે ધોઈને…. હાથ દઈને ગડી કરી ગાદલા નીચે મૂકી ને

ઈસ્ત્રી કરાયેલો ડ્રેસ બેસતા વર્ષે વટભેર પહેરવાનો જે આનંદ હતો, તે આનંદ આજે રંગબેરંગી કપડાંથી ઠાંસોઠાંસ ભરેલા વૉર્ડરોબમાં ક્યાં સંતાતો ફરે છે –

એ જ સમજાતું નથી.

ખરેખર…. આપણે મોટાં થઈ ગયાં…. અને આપણી દિવાળી નાની થઈ ગઈ….!!

Advertisements